Yaşamın Kısalığı Üzerine Mutlu Yaşam Üzerine
Seneca
Seneca’nın bundan önce iki kitabını okudum. Birisi taa ilk okumaya başladığım zamanlar Öfke Üzerine adlı kitabıydı. Bu kitap üzerine bir şey diyemem. Düşünmeden sıkıla sıkıla sırf felsefe okudum demek için okumuştum. Ne dediğine dair bir bilgim bile yok. Resmen saçmalık.
Bir diğer okuduğum kitap ise Bilgenin Sarsılmazlığı Üzerine - İnziva Üzerine adlı kitabıdır. Bu kitap da hoşuma gitmişti. Hatta sözleri bir o kadar bilindik ve kulağa normalleşmiş gelen şeylerdi. Üstüne düşündüğüm zaman bunların böyle olmasından dolayı unuttuğumu anladım. Ne bileyim en basit terimleri, bilmemiz gereken nasihatları o kadar fazla duyup umursamaz hale gelmişim ki, normalleştirip unutmuşum.
İşte bu kitapda da bunun aynısı oldu. Okurken Seneca’nın bu güncel konuşmaları gerçekten bana iyi geldi. Ne bileyim bu kadar basit şeyler nasıl aynı zamanda bu kadar komplike olabiliyor.
Ele alınan birkaç bölümün başlığını paylaşmak istiyorum:
- Azgözlük ve Hırs, Doyumsuz ve Huzursuzdur
- Mutluluğumuz veya Sefaletimiz, Etrafımızdaki Şeylere Doğru ya da Yanlış Değer Biçmemize Bağlıdır.
- Ölçülü Olmanın Faydaları
- Felsefe Yaşamın Rehberidir
- Tanrı’nın Takdirine Boyun Eğmek Tüm Talihsizliklerin Çözümüdür.
Bak mesela örnek verdiğim son başlık, yani bana o kadar yakın ve bir o kadar uzak ki. İlla birisinin yazması ve farkındalığına varmam mı gerekti. Bu bilinç zaten benim imanımda olmalı diye düşündüm.
“Tanrı bizimle tıpkı iyi bir babanın evlatlarıyla ilgilendiği gibi ilgilenir. Bizi sınar, sağlamlaştırır ve kendisine yaraşır bir kul haline gelmemizi sağlar. sf 83”
Şu alıntıya bakar mısın. Gayet tabi islam dinine uygun bir söz olduğunu düşünüyorum. Bu kitapda böyle sözler beni çok şaşırttı işte.
Benim kendimce gayet sorgulamamı sağlayan bir kitapdır. Tekrar okumak istiyorum, tekrar tekrar okuyarak normalleştirip farkındalığından uzaklaştığım şeyleri geri kazanmak istiyorum.
Daha alıntı ekleyeceğim ama üşeniyorum…